ƒ a ii's profile☆•:*´¨`*:•. . . ★ 等他回话 ☆...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
.. love mom ...
. . . I L O V E M O M . . .
For all that you do. I'll kiss you and hug you. Cause you love me, too You feed me and need me to teach ypo to piay, sosmile couse I LOVE YOU.
พระคุณแม่ ยากแท้ จะทดแทน
ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้ฝ้ายมีวันนี้ ฝ้ายจ่าตั้งใจเรียน และจ่าไม่ทำให้แม่ต้องเสียใจ จะเป็นลูกที่ดีของแม่ จะเชื่อฟังคำสั่งสอนของแม่ จะทำให้แม่ภูมิใจในตัวของหนูนะคะ รักคุณแม่มากน๊าค๊า ไม่มีสิ่งไหนดีและมีค่ามากกว่ากับการที่เราได้เกิดมาเป็น"แม่ลูก"กันแล้วล่ะค่ะ ร๊ากส์ที่สุดในโลกเลย
...พี่ฟางฝากบอกแม่ว่า... ...ฟางรักแม่ที่สุดในโลกเลยนะ... ...สิ่งไหนที่เคยทำให้แม่เสียใจก้อขอโทษด้วยนะค๊าบ... ...จากนี้จะเป็นลูกที่ดีของแม่นะและจ่าตั้งใจเรียนนะค๊าป... ...จ๊ฟ ๆ ...
...ติ๊กฝากถึงคุณป้า.. ...รักป้านะครับ... ...จะเชื่อฟังคำสั่งสอนของป้านะคับ... ...ผมจ่าตั้งใจเรียนคับ...
พวกเรารัก"แม่"มากนะคะ
เป็นห่วงเสมอ
จุ๊บบ ๆๆๆ
รักที่สุดในโลกเลย ...เพิ่งสอบเส็ด...
...ช่วงนี้ไม่ค่อยมีเวลามานั่งเล่นเอ็มและอัพสเปช...
...ที่เข้ามาอัพได้ก็เพราะว่าสอบเส็ดแล้วล่ะ...
...ถามว่าทำได้มั้ย???...
..ก้อทำได้อ่านะ ได้วิชาเจอร์ตัวเอง...
..คิคิ..
...นั่นก้อคือบัญชี...
...ข้อสอบกลางภาคยังยากขนาดนี้แล้วปลายภาคล่ะ จ่ายากขนาดไหน...
...วิชาที่ทำไม่ได้ที่สุดก้อคือ แคลคูลัช...
...อ่านและหัดทำแบบฝึกหัดเป็นอาทิตย์...
...ไปนั่งสอบยังทำไม่ได้เลย...
...ก้อพยายามเขียนทุกข้ออ่านะ ไม่อยากส่งกระดาษเปล่า...
....สอบเส็ดแล้วก้อมีเวลาพักผ่อน.. ...จากที่อดหลับอดนอนมาตั้งหลายคืน... ...ได้พักไม่กี่วันก้อต้องไรยนต่อ.... ...ขี้เกียจจังเลย... ...อยากจ่าไปหาพี่ฟาง... ...แต่มันหยุดน้อยเหลือเกิน... ...ถ้าไปได้ก้อจ่าไปหากอล์ฟด้วย... ...คิ๊ดถึงกอล์ฟมาก... ...พูดแล้วก้ออยากไป...
. .
...คิดถึงบ้านก้อคิอดถึง... ...อยากกลับบ้านมาก... ...ในที่สุดก้อกลับมาบ้านอีกครั้ง... ...ดีใจมาก... ....ได้กลับมาเห็นหน้าคนที่เรารักและเป็นห่วง... ...ที่สำคัญคิดถึงที่นอนที่เคยนอนอ่า... ...ได้นอนในห้องของตัวเองแล้วมีความสุขอ่า....
...ได้กลับมาบ้านฉันก้อต้องอยู่หน้าคอมอีกตามเคย.. ...กลับมาครั้งนี้รู้สึกมีความสุขอ่า... ...รู้สึกมีแต่คนตามใจ.. ...คิคิ... ...พูดไปพูดมา ถ้าพี่ฟางได้กลับมาด้วย... ....คงจ่ามีความสุขมากกว่านี้... ...แล้วจ่าได้ไปกินกุ้งเผา.. ....เพราะฟางกินเก่งมาก... ....คิดถึงอ่า... ...เด๋วน้องคนนี้มีวันว่างเยอ ๆหรือหลาย ๆวัน... ...เด๋วไปหาพี่เองนะคะ... ...คงเรียนหนักมากอ่าดิ... ...ตั้งใจเรียนนะ.... ...รักพี่สาวคนนี้มาก.. ....รู้มั้ย...
...ก้อไม่รู้จ่าเขียนรัยีกแล้วอ่า... ...ขี้เกียจ.. ...อยากบอกว่าคิดถึงคนที่อยู่ไกล.. ...คิดถึงตัวใหญ่ไม่เคยเปลี่ยนแปลง... ...กว่าจ่าได้เจอกัน ก้อคงอีกนาน... ...นานเท่าไหร่ก้อจ่ารอน๊า.... ...เพราะเธอมีค่าแห่งการรอคอย... ...อยากบอกกอล์ฟฝ้ายไม่ขี้น้อยใจ ขี้งอนอีกแล้วนะ... ...ฝ้าบเปลี่ยนตัวฝ้ายเพื่อกอล์ฟได้น๊าค๊า.... ...รักกอล์ฟมากนะคะ... ...ที่รัก...
...ช่วงนี้อย่างโทรมเพราะไปบูมให้พี่บัณทิตอย่างเหนื่อย... ...ก้อขอตัวไปก่อนละกาน... ...ไม่รู้ว่าจ่าได้มาอัพอีกตอนไหน... ...ถึงไม่มีใครอ่าน ก้อขอแค่ได้ทำและได้แต่งสเปช... ....แค่นี้ก้อมีความสุขแล้ว... ....ที่สำคัญ ขอให้คะแนนสอบออกมาดีด้วยเทิอญ... ...ผ่านมีนทุกวิชา... ...เพราะตอนนนี้ไม่อยากผจญภัยใต้มีน คิคิ.
....ปล.... ==>> คิดถึงพี่สาวที่แสนดี ==>> คิดถึงกอล์ฟสุดที่รัก ** คิดถึงเพื่อน ๆ ทุกคน ** รักแกมากนะ เมย์ วิ และนก เพื่อนที่แสนดี ที่เรายังอยู่ด้วยกัน ** รักพ่อกับแม่มากที่สุด ** จ่าตั้งใจเรียนเพื่อนคนที่เรารัก ** ไม่มีคำว่าท้อ และถอยหลัง มีแต่จ่าเก้าไปข้างหน้าเพื่อวาดหวังฝันให้เปนจิง
......บ๊าย บาย.....
.
เหมือนเดิม เหมือนเคยเ พ ล ง นี้ ใ ห้ ก อ ล์ ฟ น ะ
ทุกครั้งตอนที่ฉันเสียใจเธอใช่ไหมที่อยู่ข้างกัน
หรือแม้ตอนที่ฉันไหวหวั่นแต่เธอนั้นก็ไม่เคยทิ้งไป ในคืนที่ฉันเหงาที่สุดเธอรับรู้และกอดฉันไว้
ด้วยความรักที่แสนยิ่งใหญ่ที่มีให้ฉันคนนี้จริงๆ แล้วจะต้องการอะไรไปกว่านี้ เพราะว่ามันเพียงพอแล้วเพียงพอแล้ว เมื่อรู้ว่ายังมีคนคนนึงที่พร้อมจะเข้าใจ มันก็คงเพียงพอแล้วกับความหมาย ไม่เห็นจำเป็นต้องมากมาย ถึงใจจะแสนเหนื่อยแต่ฉันคงจะสู้ไหว ดูเหมือนโลกนี้ก็คงยังไม่เลวร้ายเพราะฉันยังมีเธอ บางทีฉันไม่ได้ตั้งใจจนทำร้ายความรู้สึกของเธอ ทิ้งรักเธอนั้นไว้จนเก้อแต่ทุกครั้งเธอก็ยังเข้าใจ คนเดียวที่รักฉันที่สุดคนคนนั้นคือเธอใช่ไหม ด้วยอ้อมแขนที่แสนยิ่งใหญ่ที่มีให้ฉันคนนี้จริงๆ ทุกเวลา บางเวลาที่ฉันขาดเธอจะเติมให้กัน บางเวลาที่หนาวสั่นเธอจะเป็นอุ่นไอ บางเวลาที่แพ้มาก็ยังมีเธอเข้าใจ บางเวลาเลวร้าย ฉันยังมีเธอ ... บางเวลาฉันทำผิด เธอยังยอมอภัย บางเวลาฉันร้องไห้ เธอยังให้ไหล่อิง ไม่ใช่คนที่โชคดี ที่เกิดมามีทุกสิ่ง แต่ฉันโชคดีจริงๆที่มีเธอ ..... ตั้งแต่วันนั้นจนวันนี้ทุกอย่างยังเหมือนเดิม เธอยังเหมือนเคยยังแสนดี อย่างบอกว่าซึ้งใจ ต่อจากวันนี้ คนคนนี้จะทุ่มเททั้งใจ ตอบแทนรักที่ยิ่งใหญ่ ตอนแทนในความหวังดี ตอบแทนเวลาที่ให้ฉัน ด้วยทุกเวลาของฉัน ฉันให้เธอ ..... ...สิ่งสำคัญ...
ฉันไม่รู้ว่าหลังจากนี้ มันจะมีอะไรปลี่ยนแปลง ฉันไม่กล้าจะสัญญาด้วยคำใด รักเรานั้นจะไปอีกไกล หรือวันไหนจะต้องร้างลา ฉันไม่รู้ไม่เคยแน่ใจอะไร ฉันพูดได้เพียงว่าตอนนี้รักเธอ เทให้ทั้งหัวใจ นี่คือสิ่งสำคัญ ที่เรายังอยู่ด้วยกัน สิ่งอื่นใดนั้นมันยังไม่มาถึง บอกได้แค่นี้ จะรักหมดทั้งใจที่มี ให้มันตราตรึง อยู่ในใจเพื่อไปถึงวันลาจาก เรื่องที่รู้วันนี้ตอนนี้ ฉันก็มีแต่ความอุ่นใจ รักที่เราให้กันคือสิ่งดีงาม แม้สุดท้ายจะเหลือเพียงฝัน หรือจะเป็นอย่างไรก็ตาม ฉันจะทำวันนี้ให้ดีดังใจ ฉันพูดได้เพียงว่าตอนนี้รักเธอ เทให้ทั้งหัวใจ นี่คือสิ่งสำคัญ ที่เรายังอยู่ด้วยกัน สิ่งอื่นใดนั้นมันยังไม่มาถึง บอกได้แค่นี้ จะรักหมดทั้งใจที่มี ให้มันตราตรึง อยู่ในใจเพื่อไปถึงวันลาจาก
ฉันพูดได้เพียงว่าตอนนี้รักเธอ เทให้ทั้งหัวใจ นี่คือสิ่งสำคัญ ที่เรายังอยู่ด้วยกัน สิ่งอื่นใดนั้นมันยังไม่มาถึง บอกได้แค่นี้ จะรักหมดทั้งใจที่มี ให้มันตราตรึง อยู่ในใจเพื่อไปถึงวันลาจาก
...มาจนถึงวันนี้ ความรักของเรายังเหมือนเดิมอยู่รึป่าว...
...ส่วนฉันคนนี้ยังเหมือนเดิม ไม่เคยเปลี่ยน...
...อยากบอกว่ารักกอล์ฟมาก...
...มากเท่าที่ใครคนนึงจ่ารักใครได้...
...อยากจะขอโทษกอล์ฟ กับคำพูดที่ต้องทำให้กอล์ฟเสียใจ...
...มันเป็นอารมณ์ชั่ววูบ...
...ขอโทษที่เอาแต่ใจตัวเองมากเกินไป...
...ขอโทดจิง ๆ...
...
..
...ความไกลทำให้เราคิดถึงกันมาก...
...ฝ้ายคิดถึงกอล์ฟเสมอ...
...คิดถึงไม่เปลี่ยนแปลง...
...จ่ารอวันที่กอล์ฟกลับมา...
...ไม่ว่ารักจ่ามีอุปสรรคมากขนาดไหน...
...ฝ้ายก้อจ่าไม่ยอมแพ้...
...อยากทำอะไร ดี ๆ เพื่อกอล์ฟ...
...โดยที่ไม่ต้องมาทะเลาะกันอีก...
...จะเลิกนิสัยขี้น้อยใจ และขี้แย...
...จะไม่เป็นอีกแล้ว...
...เสียใจมากสำหรับคืนวันนั้น...
....
...
...ถ้าไม่ได้คุยกันอีก...
...ฝ้ายก้อต้องทำใจลืมกอล์ฟ...
...เพราะกอล์ฟอาจเบื่อฝ้ายที่ฝ้ายเป็นงี้บ่อยเกินไป...
...สัญญา...
...จะไม่เป็นอีกแล้ว...
...
..
...ขอให้โอกาศอีกครั้งจะได้มั้ย...
...ที่รัก...
...กลัว...
จมอยู่กับตัวเอง ติดอยู่กลับเวลา ทำไมเธอไม่มา เธอหายไปนานเหลือเกิน
ยังมีคนที่คอยอยู่ วันและคืนเฝ้ามองเหม่อ ใครทำให้เธอห่างเหิน
ผ่านไปแต่ละวัน ก็ยิ่งหวั่นในใจ ว่ามันเกิดอะไร กับรักที่เธอให้มา เธอยังรักฉันหรือเปล่า เธอมีใครสำคัญกว่า เพียง...แค่...คิดยังปวดร้าว *เพราะว่าใจ กลัว...กลัวว่าเธอจะทิ้งกัน จาก...ไป ลืมคนที่เคยบอกรัก...กัน ลืมทุกๆอย่าง มันอ่อนล้าและสับสน จะต้องทำยังไง บอกกับเธอยังไง ความอึดอัดในใจ ที่ฉันทนมาตั้งนาน คนดีๆที่เคยห่วง นานวันไปยิ่งไกลห่าง เพียง...คิด..น้ำตาก็ไหล ..ว่าง...
 ...วันนี้...
...ตอนเช้า...
...ที่ม.ได้จัดพิธีไหว้ครู...
...ตอนเช้าเลยไม่ได้เรียน...
...อันที่จริง...
...ตอนบ่ายของวันนี้...
...มีสอบ...
...แต่บังเอิญอ.ติดประชุม...
...เลยมีเวลามานั่งเล่นเอ็ม...
...คิคิ...
...ขี้เกียจกลับหอ...
...เลยมานั่งเล่นเน็ตที่ห้องคอม...
...(เย็นดี)...
...เมื่อคืนนี้กว่าจ่าได้นอน...
...นั่งอ่านหนังสือ ถึง ตี 1...
...เพื่อน ๆ เค้าพากันไปทำพาน...
...แต่กูขี้เกียจไป...
...เลยนอนอยู่ที่ห้อง...
...หัดทำแบบฝึกหัดบัญชี...
...ตั้งแต่ 2 ทุ่ม ครึ่ง ถึง ตี 1 ...
...ตี 1 แล้ว เพื่อน ๆ ก็ยังไม่กลับหอ...
...กูเลยนอนก่อน...
...ตี 1 แล้ว มัน (ง่วง)...
...ไม่ค่อยจ้าเห็นแก่ตัวเลยกู...
...ทำงัยได้...
...ก็คนมันเยอะแล้วหนิ...
...ขี้เกียจอัพละ...
...พอแล้วล่ะ...
...ดูดวงก่อน...
...ว่าง ๆจ่ามาอัพใหม่...
...บะบาย...
 P S  ...ลูกพระพิรุณ..   ...ลูกพระพิรุณ...
...กลับมาอัปอีกแล้วนะ...
...บังเอิญได้ทำงาน Eng ส่งอาจารย์ เลยมีโอกาสได้เข้ามาอัพ...
...อยู่มหาลัยก้อดี...
...การเรียนก้อยังไม่ค่อยยากเท่าไหร่...
...การบ้านบัญชีมีให้ทำส่งเกือบทุกวัน...
...ตอนนี้ก้อเข้ากับเพื่อน ๆ ใหม่ได้ดี...
...มีความสุขมากมาย ที่ได้เรียนที่นี่...
...รัก KU 67 scs 12 มากมาย...
...รับน้องเกือบทุกวัน หมดเกือนนี้ไปก้อคงดี...
...เรียนอีกไม่กี่อาทิตย์ก้อต้องสอบ...
...วันพฤหัสที่ผ่านมาก้อได้สอบ บัญชี ไป ..สมุดบัญชีรายวัน...
...เรื่องนี้ยังไม่ยากเท่าไหร่...
...แต่เรื่องต่อไปก้อไม่รู้เหมือนว่าว่าจ่าเปนยังงัย...
...ก้อจะพยายามตั้งใจเรียน ขยันอ่านหนังสือ...
...มาอยู่ที่มหาลัยก้อคิดถึงบ้าน... ...คิดถึงคนที่อยู่ไกล... ...คิดถึงคนที่เรารัก... ... คิดถึง ๆ ...
...ในเดือนมิถุนามีกิจกรรมให้ทำมากมาย...
...ทั้งเรียน และ รับน้อง...
...ประชุมหอทุกคืนของวันพฤหัส...
...นอนดึก ตื่นเช้า...
...รู้สึกเหนื่อย...
...แต่ไม่ท้อ...
...เพราะได้กำลังใจจากคนที่เรารัก...
...ปัจจุบันนี้นอนชั้นล่าง...
...ไม่ค่อยมีเวลาจัด...
...มันเลยไม่สวยเท่าไหร่...
...ไว้จ่าถ่ายมาให้ดูทั้งห้องเลยนะ...
...เตียงนี้นอนสบายมาก 55+...
...ชอบ ๆ ...
 ...นอนที่หอ...
...เราเอาน้องเน่าไปนอนด้วย...
...ชอบมากเลยแหละตัวนี้...
...นอนก่อนตั้งแต่ป.1...
 . . .K U 6 7 . . . Seniority Order Tradition Unity Spirit [ S O T U S ]
. . . เ ข้ า ม า แ ล้ ว ช่ ว ย เ ม้ น ใ ห้ ด้ ว ย น๊ า ค๊ า . . . . . . ข อ บ คุ ณ ค่ ะ . . . อีกไม่กี่วันก้อรับน้องแล้ว!!!!!!!
  ...วันนี้ก้อตื่นสายตามเคย...
...อยู่ที่บ้านก้อไม่มีอะไรทำ...
...ก้อมีแต่กิน แล้วก้อนอน แล้วก้อเล่นเน็ต...
...อีกไม่กี่วัน...
...เราก้อต้องไปอยู่หอแล้ว...
...ต้องเจอเพื่อนใหม่...
...ต้องเจออะไร ๆ อีกหลาย ๆ อย่าง...
...ที่เราไม่เคยเจอ...
...นี่ก้อเริ่มจัดของแล้ว..
.......
...เอาไปเยอะเหมือนกันนะเนี่ย...
......
...เหอะ ๆ...
...ชีวิตมหาลัยจะเปนยังงัยบ้าง...
...จะเจอเพื่อนที่ถูกใจมั้ยน๊า...
...จะมีครายเข้าใจเราเหมือนเพื่อนเก่าบ้าง...
...ยิ่งคิดก้อยิ่งไม่อยากอยู่หอใน...
...อยากออกมาอยุ่หอนอกคนเดียวจังเลย...
...น่าจะสบายกว่านี้...
.........
.....
...
 ...อยากเอารถยนต์ไปขับจังเลย...
...แต่ขับไม่เปน...
......
...คงต้องหัดขับแล้วล่ะ...
...ที่บ้านพ่อ กะ แม่ ก้อไม่ค่อย มีเวลา จ่าสอนให้...
...พี่ก้อไม่อยู่บ้าน...
...เราต้องไปเรียนเอง...
.........
...เซง...
...ขี้เกียจไป(แล้วมันจ่าเปนมั้ย)...
...งืม นะ...
...เนี่ยก้ออยู่บ้านคนเดียว...
...แต่มันก้อชินแล้วกับการที่เราอยู่คนเดียว...
...วันนี้เหมือนฝนจ่าตก...
...ก้อคงไม่ได้ออกไปไหน...
...และวันนี้...
.......
...คงจ่าอัพเปนวันสุดท้าย...
...แล้วล่ะ...
...จนกว่าจ่ามีเวลาถึงจ่ามาอัพใหม่...
...ขึ้นปี 1 กิจกรรมเยอะ...
...ยิ่งเดือนมิถุนานะ กิจกรรมเต็มทั้งเดือนเลย...
...พูดแล้ว ก้อไม่อยากไปอยู่หอเลย...
...คิดถึงพ่อกะแม่...
...คิดถึงคอมที่บ้าน...
...คิดถึงที่นอนที่เคยนอน...
...แล้วก้อคิดถึงหมาสุดที่รัก...
.......
คิดถึง ๆๆ
...คงไม่มีเวลามานั่งเล่นแบบนี้อีกแล้ว...
...พูดแล้วก้อจ่าพยายามตั้งใจเรียน...
...จะไม่เล่นมาก...
...จะตั้งใจอ่านหนังสือ...
...จะเริ่มต้นใหม่...
...เพื่ออนาคตที่ดีของเราเอง...
...กลับสู่จุดเริ่มต้นอีกครั้ง...
...จะสู้ต่อไป...
...จะไม่เดินถอยหลัง...
...จะก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ...
...และไม่ประมาทอีกต่อไป...
 ........
.....เพื่อนของเราชื่อความเหงา....
เมื่อใดที่หัวใจนั้นอ่อนล้า คือเวลาที่เรานั้นอ่อนไหว
กอดตัวเองไม่มีใคร ไม่เห็นเป็นไรแค่นี้ ไม่ว่าเราจะพบอะไร จะเจอกับวันที่ร้ายรึดี ใจก็ยังคงพร้อมจะมีความเหงาเป็นเพื่อน.....เคียงไป บนทางเดินที่เราเคยหกล้ม ทำให้ใครบางคนนั้นหล่นหาย ฝากรอยแผลไว้ข้างใจ ทิ้งให้เราจดจำ มีวันที่ลมหนาวพัดมา และก็มีวันที่ฝนพร่ำ วันเดือนปียังหมุนประจำ ฉันเหงาก็ยังต้องเดินต่อไป ไม่รู้ ไม่รู้ต้องเดินไปถึงเมื่อไหร่ เหงา ทั้งที่ไม่รู้ว่าทำไม * อาจเป็นเพราะโลกมันกว้างไป หัวใจก็เลยเหงา เหงา แต่ยังยิ้มและยังไม่เศร้า กอดความเหงาไว้กับใจ มีวันที่ลมหนาวพัดมา และก็มีวันที่ฝนพร่ำ วันเดือนปียังหมุนประจำ ฉันเหงาก็ยังต้องเดินต่อไป กอดความเหงาไว้กับใจ
---> ฝากถึง ต้นนะ ข้อความนี้....... •• ขอบใจต้นมากนะที่ให้ฝ้ายยืมเว็บไปฝากไฟล์ •• ขอบคุณสำหรับมิตรภาพดี ๆ ที่เคยมีให้กัน อยากบอกว่า ไม่เคยเสียใจที่ได้เปนเพื่อนกับแกนวุ้ย
** ร๊ากส์พ่อกะแม่มากนะค๊า หนูไปอยู่ที่นั่นหนูจ่าตั้งใจเรียนนะค๊า...
** คิดถึงพี่ฟางจัง ไปอยู่ที่นั่น ไม่รู้จ่าเปนงัยบ้าง แต่ก้อดีที่ได้ไปเห็นห้องที่ฟางพัก สบายกว่าเราเยอะ (อิจฉา)
** คิดถึงกอล์ฟมากมาย ว่าง ๆ จ่าไปเล่นด้วยนะ
** ร๊ากส์เพื่อนทุกคน
** ไอ้ตุ๊กติก พี่ไม่อยู่ แกก้ออย่าเล่นเกมมากนะ เล่นให้เปนเวลาบ้าง จ่าขึ้น ม.1 อยู่แล้ว ตั้งใจอ่านหนังสือ ไปสอบจุฬาภรณ์นะ ถ้าไม่ติด แกคงได้กลับมาเรียนปิยะ เล่นแต่เกม ระวังลุงแกว่าละกานนนนนน เปนห่วงนะเนี่ย....
** ไปอยู่หอจ่าเปนงัยบ้างน๊า ....
ก้อนหินก้อนนั้น
เคยมีใครสักคนได้บอกฉันมา ว่าเวลาใครทำกับเราให้เจ็บช้ำใจ ลองไปเก็บก้อนหินขึ้นมาสักอัน ถือมันอยู่อย่างนั้นและบีบมันไว้ บีบให้แรงจนสุดแรง ให้มือทั้งมือมันเริ่มสั่น ใครคนนั้นยิ้มให้ฉัน ถามว่าเจ็บมือใช่ไหม ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ ได้เท่ากับเธอทำตัวของเธอเอง ให้เธอคิดเอาเอง ว่าชีวิตของเธอเป็นของใคร ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ ถ้าเธอไม่รับมันมาใส่ใจ ถูกเขาทำร้าย เพราะใจเธอแบกรับมันเอง ใครมาทำกับเธอให้เจ็บหัวใจ ก็แค่ให้ก้อนหินก้อนนั้นให้เธอรับมา เพียงเธอจับมันโยนให้ไกลสายตา หรือเธอปรารถนาจะเก็บมันไว้ หากยิ่งยอมยิ่งแบกไป หัวใจของเธอก็ต้องสั่น หากยังทำตัวแบบนั้น ถามว่าปวดใจใช่ไหม ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ ได้เท่ากับเธอทำตัวของเธอเอง ให้เธอคิดเอาเอง ว่าชีวิตของเธอเป็นของใคร ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ ถ้าเธอไม่รับมันมาใส่ใจ ถูกเขาทำร้าย เพราะใจเธอแบกรับมันเอง
ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ ได้เท่ากับเธอทำตัวของเธอเอง ให้เธอคิดเอาเอง ว่าชีวิตของเธอเป็นของใคร ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ ถ้าเธอไม่รับมันมาใส่ใจ ถูกเขาทำร้าย เพราะใจเธอแบกรับมันเอง ถูกเขาทำร้าย เพราะใจเธอรับไว้เอง
 มันเหนื่อย มันท้อ กับสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิต เบื่อไอ้พวกที่ชอบว่าคนอื่น
ลับหลัง
ไม่รู้อะไรก้อพูด
ชอบพูดให้คนอื่นเสียหาย
แล้วมึงล่ะมีดีอะไรวะ
กูก้อคนเหมือนกันนะ ที่หายใจเหมือนกับพวก ๆ มึงนั่นแหละ
เรียนไม่เก่งแล้วงัย
ไม่เก่งแล้วกูไปขอ
ข้าวมึงแดกหรืองัยวะ
กูไม่สนหรอกนะครายจ่าพูดงัย
กูเปนกูอย่างนี้ก้อดีอยู่แล้ว
ไม่ได้ทำรัยให้ครัยเดือนร้อนซะหน่อย
งืม...กูไปแย่งแฟนมึงหรอ
มึงถึงเกลียดกูนัก
มึงเคยคุยกับกูแล้วหรอ
มึงถึงบอกไม่ชอบกู
กูไปทำรัยให้มึงไม่ชอบล่ะ
ถึงบอกไม่ชอบอ่า
กูไม่เหมาะที่จะเปนแฟนใครหรอ
ถ้ามันไม่มีเรื่องแบบนี้มาก่อน
กูไม่เกลียดหรอกนะ
ไอ้พวกชอบว่าคนอื่นลับหลัง
จะพูดอะไร จะทำอะไร
ก้อลองมาคุยกับเค้าก่อนดิ
ก่อนที่จะดูว่าคนที่ ๆ เราคุยด้ววยเปนงัย
ไม่ใช่เจอหน้าแล้วก่อไม่ชอบ
แบบนี้มันมีด้วยหรอ
ไร้เหตุผลสิ้นดี
ช่วงนี้มีแต่อารมณ์เสีย
ไม่ค่อยจ่ามีอารมณ์ทำรัย
ก้อพยายามอยู่ใกล้คนที่ให้กำลังใจ
คำพูดดี ๆ ไม่กี่คำ
ก้อทำให้กูรู้สึกดีแล้ว
ดีกว่าอยู่ใกล้คนที่พูดอะไรมา
แล้วทำให้เรารู้สึกท้อ
มันเหนื่อยนะ
ที่เปนแบบนี้
อยากเรียนในสิ่งที่ตัวเองชอบก้อไม่ได้เรียน
ยังมาเจอคำพูดอะไรอีกมากมาย
ที่ทำให้ปวดหัว
ก้อพยายามไม่กลับมาคิดแล้วล่ะ
แต่มันรู้สึกท้อ ที่เปนแบบนี้
ขอแค่ไม่กี่คนหรอกที่จ่ามาเข้าใจ
ในเรื่องราวที่กุเปน
ในสิ่งที่กูทำ
ขอแค่คนเดียวเท่านั้น
ที่จะอยู่เคียงข้างกันเสมอ
ไม่ว่าสุข
หรือทุกข์
ก้อให้อยู่เคียงข้างเราตลอดไป
ขอแค่นี้ก้อสุขใจแล้ว
มีกำลังที่จ่าทำอะรัย ๆ
หลายอย่าง
ช่างเถอะ
เลิกคิดมากนั่นแหละดีสุดแล้ว
ไม่รู้กูจะแบกให้หนักบ่าไว้ทำไม
ทิ้งมันไปให้หมด
ความสดใสของกูคงจะกลับมา
จะกลับมาเปนคนเดิมให้ได้
เวลาเท่านั้นที่ช่วยเราได้
ขอเวลาอีกนิดนะ
จะหาย
และจ่ากลับมาเปนคนเดิม
ปล.
......ขอบคุณแม่มากนะคะที่คอยให้กำลังใจกันเสมอมา
และอยู่เคียงข้างลุกคนนี้ไม่จากไปไหน
......สักวันจะกลับมาเปนคนเดิมให้ได้
......รักทุกคนเหมือนเดิม คนที่ดีกับเรากูก้อรักหมดนั่นแหละ
......กูไม่เคยเกลียดครัยก่อนอยู่แล้ว ถ้าไม่ทำให้กูเกลียด
......พูดแล้วเบื่อที่จ่าเปนคนดี เห้อ...เหนื่อยจัง
......คิดถึงกอล์ฟมากนนะ อีกนานกว่าจะเจอ
......จ่าเลิกคิดมาก เอาเปนว่า จะกลับมาเปนคนเดิมละกานนะ สัญญา
เซง
ทำดีไม่มีใครเห็นคุณค่า
ความดีที่กูมีให้
ทำไปก้อเท่านั้น
ในโลกนนี้
ไม่มีครัยรักกูเท่ากับกูรักตัวกูเองหรอก
และไม่มีที่ไหนดีเท่ากับบ้านของกู
ที่บ้านกูมีแต่คนเข้าใจกู
เข้าใจในสิ่งที่กูเปน
ถึงแม้แม่ขี้บ่นไปหน่อย
แต่แม่ก้อให้กำลังใจฝ้ายมาตลอดมา
ขอบคุณแม่มากนะคะ
ที่ยังคอยอยู่เคียงกันมาเสมอ
แม้จ่าร้องไห้สักพันกี่ครั้ง
ก้อไม่เคยหวั่น ไม่เคยท้อ
เพราะยังรู้ว่ามีคน ๆ นึง
ยังอยู่เคียงข้างเราเสมอ
รักแม่มากนะคะ
...เลิกคิดมากได้แล้วล่ะ
จ่าไม่คิดมากอีกแล้ว
เรียนที่ไหนก้อเรียน
เรียนที่ไหนก้อเหมือนกัน
อนาคตมันไม่ได้จบแค่ตรงนี้
ต้องสู้ต่อไป
และจ่าตั้งใจเรียน
จ่าทำให้ดีที่สุด
จะอดทน และเข้มแข็ง
จะไม่ยอมเสียน้ำตา
ในเรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง
วันนี้มีความสุขมากมาย
ที่ได้เรียนที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
55+
บัญชี
จ่าพยายามเรียนให้ได้
จะสู้ต่อไป
จะไม่ยอมแพ้
จะไม่อ่อนแอ
และจะเข้มแข็ง
ยิ้มเข้าไว้นะฝ้าย
^________________^
..ทั้งหมดคือรัก..
|
reu wun nai ja dtong raang laa
คิดถึงคนที่อยู่ไกล
ในที่สุดก้อทำเส็ดแล้วล่ะ
ทั้ ง ห ม ด คื อ . . . รั ก 
ความรัก . . . ที่ไม่ใช่เจ้าของ 
โลกสวยงามขึ้น..เมื่อเราเดินช้าลง 
หาเวบฝากไฟล์ ? เชิญ 
“
“
ห น้ า ค อ ม บ้ า น กู ที่ เ ล่ น อ ยู่ ทุ ก วั น
มึงเลียนแบบกูได้...
 |
ไม่ขอให้เป็นเหมือนใคร
|
--~ พ ร ม ลิ ขิ ต ~-- บ า ง ค น อ า จ ไ ม่ เ ชื่ อ แ ต่ เ ร า ส อ ง ค น เ ชื่ อ เ พ ร า ะ พ ร ม ลิ ขิ ต นั้ น พ า เ ร า ม า พ บ เ จ อ กั น อ ย่ า ง แ บ บ ไ ม่ ตั้ ง จ ริ ง ๆ
| ||
ต่ o ใ ห้ มี ซั ก ล้ า u ค u
ตั ว I ลื o ก v o J ฉั u
เ ร า รั ก กั น ม า ก็ น า น แ ล้ ว ซิ น ะ ข อ บ คุ ณ น ะ ที่ ก อ ล์ ฟ ม อ บ ค ว า ม สุ ข แ ล ะ สิ่ ง ดี ๆ ใ ห้ ฝ้ า ย ม า ต ล อ ด ตั้ ง แ ต่ ค บ กั น โ ท ร คุ ย กั น ทุ ก วั น ไ ม่ มี เ ล ย วั น ไ ห น ที่ เ ร า ไ ม่ ไ ด้ คุ ย กั น เ ห มื อ น ถ้ า ไ ม่ ไ ด้ คุ ย กั น วั น ไ ห น ฝ้ า ย เ ห มื อ น ข า ด อ ะ ไ ร ไ ป อ ย่ า ง นึ ง จ ริ ง ๆ น ะ ข อ โ ท ษ น ะ ที่ ฝ้ า ย ทำ สิ่ ง ไ ม่ ดี ห รื อ ทำ ใ ห้ ก อ ล์ ฟ ร้ อ ง ไ ห้ ฝ้ า ย ข อ สั ญ ญ า ว่ า ฝ้ า ย จ ะ ใ จ เ ย็ น ไ ม่ ใ จ ร้ อ น แ ล ะ ไ ม่ ทำ ใ ห้ ก อ ล์ ฟ เ สี ย ใ จ แ ล ะ จ ะ รั ก ก อ ล์ ฟ ต ล อ ด ไ ป ...สั ญ ญ า...
ล ง ชื่ อ fai
พรมลิขิต
เหม่อมองบนฟ้าไกล จะมองด้วยความสงสัย
ว่าใครกันนะใคร ที่พาให้เธอเดินหลงทางมาเจอกับฉัน
* มีคนเป็นล้านคน ฉันว่าเหตุผลจริง ๆ ที่เราเจอกัน
จากคนไม่เชื่ออะไร สุดท้ายก็ได้แต่ถามตัวเองซ้ำๆ
** ตกลงคือพรมลิขิตใช่ไหม ที่เขียนให้เป็นอย่างนั้น
ตกลงให้เรารักกันใช่ไหม อย่างนั้นฉันขอได้ไหม
โปรดอย่าทำให้เราพลัดพราก ให้เรารักกัน
เนิ่นนานถึงจนวันตาย ฉันขอได้ไหม
เมื่อก่อนลมหายใจ ก็คิดว่าเป็นของฉัน
แต่ก็ได้พบเธอ ก็รู้จริง ๆ ลมหายใจคือเธอเท่านั้น
(*,**)
มีคนอีกเป็นล้านคน ไม่มีเหตุผลที่เธอต้องเลือกฉัน
จากเป็นคนไม่เชื่ออะไร สุดท้ายก็ได้แต่ถามตัวเองอีกครั้ง
(**)
ฉันขอได้ไหม
สำหรับใครที่..ไม่โสด
ความทรงจำแห่งรัก
**~ซารางแฮโย~**
|
|
