ไ ม่ อ ย า ก จ ะ คิ ด ว่ า เ ค ย รั ก กั น

ถึ ง แ ม้ ว่ าน า น ม า แ ล้ ว ก็ ต า ม 

แ ต่ มั น ห้ า ม ใ จ ไ ม่ ไ ด้   ที่ จ ะ ไ ม่ คิ ด

เ ศ ร้ า

  

 “เ พ ร า ะ พ รุ่ ง นี้ ค ง เ ป็ น วั น ที่ ดี สำ ห รั บ ฉั น ” 

ค ง ไ ม่ มี ใ ค ร อ่ อ น ล้ า ไ ด้ ทั้ ง ปี . . ทั้ ง เ ดื อ น . . ห รื อ ทั้ ง วั น

แ ล ะ ค ง มี อี ก ห ล า ย พั น วั น . . ห ล า ย ห มื่ น ชั่ ว โ ม ง

ที่ เ ร า อ า จ จ ะ พ บ กั บ ค ว า ม สุ ข 

. . เ พ ร า ะ วั น พ รุ่ ง นี้ . .

ฉั น จ ะ ก้ า ว เ ดิ น ด้ ว ย หั ว ใ จ ที่ ส ง บ แ ล ะ มี ค ว า ม สุ ข

กั บ ทุ ก ๆ วั น ใ ห้ ม า ก ที่  สุ ด

อ ย่ า ง น้ อ ย ๆ . . ก้ อ ข อ ใ ห้ มี ค ว า ม สุ ข ก ว่ า วั น ที่ ผ่ า น ไ ป

แ ต่ ล ะ วั น ก้ อ  พ อ แ ล้ ว

. . เ ธ อ ว่ า จิ ง ไ ม๊ . .

    

   “ อ่ อ น ไ ห ว ”  

เ อ า ใ จ ใ ส่ ค ว า ม รั ก ไ ด้ มั น ก้ อ ดี น ะ . .

แ ต่ บ า ง ค รั้ ง - บ า ง ที  

\เ ร า ก้ อ  คว ร ต้ อ ง ย อ ม รั บ . .

กั บ ค ว า ม เ ป ลี่ ย น แ ป ล ง ข อ ง มั น บ้ า ง 

เ พ ร า ะ อ ย่ า ง น้ อ ย . .

มั น ก้ อ ทำ ใ ห้ เ ร า ก้ า ว เ ดิ น ต่ อ ไ ป ไ ด้ อ ย่ า ง " ไ ม่ ป ร ะ ม า ท "

กั บ เ รื่ อ ง ร า ว ค ว า ม รั ก ที่ เ ร า เ อ ง ก้ อ ไ ม่ มี วั น รู้ ว่ า . .

จ ะ ต้ อ ง เ ผ ชิ ญ กั บ มั น ไ  ป อี ก น า น สั ก เ ท่ า ไ ร

. . ก้ อ ยั ง ไ ม่ รู้ เ ล ย . .

    “หาเหตุผลให้รัก”

แม้ความสัมพันธ์ของคนสองคนจะต้องกลายแค่..ทางผ่าน

แต่นั่นก้อไม่ได้ทำให้คุณค่าของแต่ละคน..

ต้องลดน้อยลงไป

ไม่ได้แปลว่าใครดีกว่า -- หรือแย่กว่าใคร

แต่เป็นความจริงที่ต้องยอมรับมันให้ได้

และก้าวผ่านเท่านั้นเอง

...วันนี้...

..ได้ไปเยี่ยมรงเรียนเก่า...

...มีความสุขมากมาย...

...อาจารย์...ยังน่ารักเหมือนเดิม...

...แต่ไป...ไม่เจออาจารย์ตุลาเลย...

...ไม่เป็นรัย....

...ไปครั้งนี้...

...น้องปิยะน่ารักมากเลย...

...น้องม.4 ที่เข้าใหม่ ผู้ชายน่ารักมาก...คิคิ

...เด็ก ๆ พวกนี้ ดู ใส ๆ น่ารักดี...

...ชอบ ๆ ...

...เด๋วจ่ากลับไปเยี่ยมเยือนอีกครั้ง...

...ในวันไหว้แม่ รึป่าว หรือวันไหว้ ครู...

...กลับไปครั้งนี้...

...จะเจออาจารย์ให้ครบทุกคนแน่...

...โดยเฉพาะอาจารย์หมวดวิทย์...

...วันนี้...

...เป็นวันที่มีความสุขมากมาย...

...ได้ออกไปเยี่ยมโรงเรียนเก่า...

...แต่ที่ดีไปกว่านั้น...

...เพื่อน ๆ น่ารักมาก...

...ได้ไปเล่นบ้านเจมส์...บ้านเจอก็น่าอยู่ดี...

...เวลาที่อยู่กับเพื่อนเนี่ย...มีความสุขจิง ๆ...ทำให้ไม่คิดรัยไร้สาระ...

...เด๋วนี้ไม่ค่อยขับมอร์ไซค์...คิคิ..

...นั่งแต่เก๋ง...ทำงัยได้ละ...ก็กลัวดำหนิ...

...แต่ถ้าขับเป็นนะ...จะไม่จับมอร์ไซค์แม้แต่นิดเดียว..ฮ่า ๆๆ..

...ทำไมพ่อไม่หัดให้นะ..

....ให้เพื่อนที่ม.สอนให้ก็ได้..ชิชะ..คริคริ...

...พูดจิง ๆ...

...วันนี้มีความสุขมาก...

...อยากให้ทุก ๆ วัน เป็นเหมือนวันนี้จังเลย...

...แต่...

...สิ่งที่ลืมไม่ได้เลย...

...ต้องตั้งใจเรียนให้มากก่าเดิมเป็นพันเท่า...

...ต้องไปเรียนทุกวัน...

....ต้องตั้งใจเรียน..ต้องขยันกว่าเดิม...

..สู้ ๆ..

...

...

 ....และที่สำคัญ....

...ถ้าขาดเพลงนี้....

...ก็คงไม่สนุก...

...เลือกคนดีไม่เป็น....

อย่าหาว่าแส่เลยนะก็แค่มาดูให้ชัดเต็มตา 
ว่าใครกันนะคนที่ทำให้เธอมาทิ้งกันไป 
ไม่คิดเลย คนข้างเธอนี่แฟนคนใหม่ใช่ไหม 
บอกตรงตรงเธอทำให้ฉันนั้นต้องผิดหวัง 

ฉลาดจริงๆ เรื่องทิ้งใครเก่งนักใช่ไหม 
แล้วทำไม เลือกคนดีดีไม่เป็น 

เธอคบมันลงไปได้ยังไง 
ไปคว้าเอามาเป็นแฟนของเธอ 
ช่วยเลือกหน่อย ขอร้องเถอะ คนนี้มันรับไม่ไหว 
คิดจะนอกใจกันทั้งที หาที่ดีกว่านี้จะได้ไหม 
ช่วยเอาให้คุ้มกับที่ทำฉันช้ำใจ 

ไม่คู่ควรหรอก ยอมรับ 
ก็ยังขอบใจที่ครั้งหนึ่งเคยลดตัวมารัก 
เธอน่ะทำถูกแล้วที่คิดลากัน 
ฉันก็ยอมพร้อมให้เธอเอาใครมาแทนที่ฉัน 
แต่เจ็บกว่ากันที่เธอ เลือกได้แค่นี้ 

ฉลาดจริงๆ เรื่องทิ้งใครเก่งนักใช่ไหม 
แล้วทำไม เลือกคนดีดีไม่เป็น 

เธอคบมันลงไปได้ยังไง 
ไปคว้าเอามาเป็นแฟนของเธอ 
ช่วยเลือกหน่อย ขอร้องเถอะ คนนี้มันรับไม่ไหว 
คิดจะนอกใจกันทั้งที หาที่ดีกว่านี้จะได้ไหม 
ช่วยเอาให้คุ้มกับที่ทำฉันช้ำใจ 

เธอคบมันลงไปได้ยังไง 
ไปคว้าเอามาเป็นแฟนของเธอ 
ช่วยเลือกหน่อย ขอร้องเถอะ คนนี้มันรับไม่ไหว 
คิดจะนอกใจกันทั้งที หาที่ดีกว่านี้จะได้ไหม 
ช่วยเอาให้คุ้มกับที่ทำฉันช้ำใจ 

ถ้าหาได้แค่นี้ กลับมารักกับฉันดีกว่า

ขอขอบคุณเนื้อเพลงดี ๆ

จากหวิว ณัฐพนธ์ วงษ์สนิท

..สุดท้ายนี้..

..รักทุกคน..

..รักคนที่รักเรา..

..ดีกับคนที่ด้วยเท่านั้น..

ขอบอกว่าบัญชีโครตยากอะค่ะ

 เยอะแยะมากมายอะ เรียนแล้วเครียดอะ

 ถ้าไม่เก่งเลขไม่เป็นไรค่ะ

แค่บวกลบก็พอ ใช้เครื่องคิดเลขได้

 แต่ตอนวิเคราะห์ว่าเอาตัวเลขมาจากไหนสิ

ยากสุดๆอะ ทั้งยากทั้งเยอะ ปวดหัวสุดๆ

เหมาะกะคนหัวเร็ว

อ่านแระรู้เรื่องเลยอะไรอย่างนั้น

 ต้องอ่านเป็นอะ

ข้อสอบก็ให้เขียนหมดเลย ไม่มีกาแม้แต่ข้อเดียว

ตั้งแต่เจอข้อสอบมา

ออกทุกบท อย่างละเอียด

ออกพลิกแพลงด้วย มันพลิกแพงจนปวดหัว

เหมือนโดนจารย์แกล้ง รัยประมาณนี้อ่ะ

มีภาษาอังกฤษครึ่ง

 ไทยครึ่ง

ขอบอกว่าคนที่จบไปได้ เทพมากๆอ่า เทพจิง ๆ

บัญชีเกษตร ยากจริงๆ

เท่าที่เรียนมาต้องพึ่งตัวเองส่วนใหญ่อะ

ถ้าขาดเรียนหนึ่งคาบ

ถือว่าเหมือนขาดเป็นเดือน ๆ อ่ะ

เพราะไปเร็วมาก

เราต้องตามให้ทัน

เพราะอ่านเองไม่รู้เรื่องหรอกวิชานี้อ่ะ

มันต้องมีการซักถาม  จารย์อธิบาย

ถึงเข้าใจแก่นของมัน

มันลึกซึ้งมาก

เรียนไป..ปวดหัวมากมาย

เคล็ดลับคือต้องขยันสุดๆ

ทำแบบฝึกหัดเยอะๆ

ซึ่งไม่มีตัวอย่างไม่มีเฉลย

 เฉลยอีกทีก็ในห้องเรียนเลย

ซึ่งส่วนมากทำไม่ถูกกันอะ

พอสอบก็ยังทำไม่ถูก (ความรู้สึกมันแย่สุดๆอะ อยากจะร้องไห้)

ตอนปีหนึ่งก็มีวิชาที่ยากคือ

 แคลคูลัส  เศษรฐศาสตร์  กฎหมายภาษีอากร  ยากทุกตัว

 ไม่ชิลเลย

 เออ มีสอบสองครั้ง มิดเทอม กะ ปลายภาคตัดสินกันไปเลย

++บัญชีเกษตร เหมาะกะคนที่อึดๆ อดทนจริงๆ

อ่านไปก็ทำไม่ได้นะ

ต้องทำแบบฝึกหัด

 อย่าคิดว่าอ่านแล้วทำได้ ต้องขยันทำ

++ ข้อดีของบัญชีเกษตร อึด อดทน ไม่เรื่องมาก สำหรับน้องใหม่บัญชีเกษตรทุกคน

พี่ก็ต้อนรับนะจ๊ะ ขอให้โชคเอ ในการเรียน จุ๊บๆ

ตอนนี้..

พี่จ่าตายแล้ว..เหอๆ..

เป็นกำลังใจให้น้อง  ๆ ทุกคนที่อยากเรียนบัญชี

ขอบอกเลยว่า

ไม่มีใครว่าบัญชีง่าย

มันยากค่ะ

ยิ่งเรียนก็ยิ่งยาก

จารย์ก็โหด...จนทำให้ไม่อยากจะเรียนในสาขานี้เลย..

เวลาสอบบัญชี

มันต้องแข่งกับเวลา

แค่สามช่วโมงก็พอค่ะ

ถ้าข้อสอบนั้นมันเยอะ...ทำยังงัยก็ไม่พอ

ต้องเขียนให้เร็ว..ผิดแล้วอย่ากลับมาแก้

เพราะผิดตัวเดียวมันก็ต้องแก้ใหม่หมดอ่ะ

บัญชีมันตรวจเป็นจุด

ทำๆ ไป เด๋วก็ได้คะแนนเอง

ส่วนงบดุล เดบิต เครดิต

พวกนี้

ชิว ๆ ค่ะ แค่ขั้นต้น

แต่ถ้าเจอขั้นกลาง ไป คุณอาจสลบได้ เหมือนดิฉัน

ปวดหัวมากมาย

แทบจ่าเอาตัวไม่รอด

เรียนมหาลัย  ไม่มีใครช่วยใครได้

อย่าหวังพึ่งคนอื่น   พึ่งตัวเองดีที่สุด

และต้องขยันกว่าเดิมหลายเท่า

(ก็อยากจะขยันอยู่นะ)

แต่มันบังคับตัวเองไม่ได้เลยอ่า

แต่จากนี้ไป

จะทำให้ได้

ถ้ายังทำตัวเหมือนเดิมเหมือนเคย

กูไม่จบ สี่ ปี แน่

กูรู้ดี

เพราะมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับเก่งไม่เก่งเลย

ไม่ขึ้นอยู่กับว่าเรามีความรับผิดชอบรึป่าว

ขยันมากแค่ไหน

ยิ่งข้อสอบของอ.กฤตพงษ์

ช้านต้องปราบมันให้ได้

รู้สึกจ่าโหดมากเกินไปละ

เปนงัย

เปนกัน

แต่

เปนกำลังใจให้น้อง ๆ ทุกคนที่อยากเรียนบัญชีนะคะ

เอออิ้งอ่ะ

สำคัญกับทุกเมเจอร์แหละ

ตั้งใจ

สู้ ๆๆๆๆๆๆ สู้ตาย

กิ น ช็ อ ก โ ก แ ล ต

แ ก้ เ ค รี ย ด

++^____________^++

อยู่ ๆ ก็คิดรัยไม่รู้ สับสนไปหมดแล้ว

เหนื่อจังเลย..นอนก็ไม่หลับ..

ทำไมน๊าทำไม..คิดได้ก็เมื่อสาย..

ทำไมไม่ไปสอบโอเน็ต เอเน็ต วะ

อยู่ๆ ก็คิดอยากเรียนเภสัช หรือไม่ก็พยาบาล..

ไม่อยากเรียนบัญชีเลย..

ตอนนี้รู้สึกสับสนกับความคิดมาก ๆ

อยากเรียนอะไร ๆ ที่ต้องท่อง ต้องจำ..

ช้านชอบชีวะมากที่สุด ชอบวิทย์มากที่สุด

แต่จบม.ปลายไป ไม่ได้เรียนพวกวิทย์อีกเลย..

ที่สำคัญ..อยากเรียนอะไรที่พ่อกับแม่อยากให้เรียน..

อยากทำให้ท่านภูมิใจ..

จบไปจะได้เป็นข้าราชการเหมือนท่าน..

แต่เราทำไม่ได้ดั่งใจท่านเลย..

ตอนนี้..โสด..

ทำให้ไม่คิดรัยฟุ้งซ่านเหมือนตอนอยู่ม.ปลาย

ตอนมัธยมน่าจะอ่านหนังสือให้มากกว่านี้..งั้นคงติดพยาบาลไปแล้ว

ไม่น่าประมาทเลยเรา..รู้สึกแย่..

วัน ๆ คุยแต่โทสับ..คิดรัยเรื่อยเปื่อย..ไร้สาระ..

มั่ว ปัญญาอ่อน มากมาย เพราะมัวแต่ฝัน ฝันบ้า ๆ บอๆ

ทำงัยถึงจะได้เรียนพวกนี้น๊า..

ใจ...อยากเรียนบัญชี..เพราะชื่อมหาลัย..

ใจ..อยากเรียนพยาบาล..จบไปมีงานทำ..งานมั่นคง..

เพราะไม่ว่าพยาบาล เภสัช หรือบัญชี เป็นวิชาชีพทั้งนั้น..

และมันก็ยาก พอ ๆ กัน

นอนไม่หลับ  ขอระบายกับสเปชที่รักละกาน..

ตอนนี้รู้สึกท้อ..กับหลายสิ่ง..หลายๆอย่าง..รู้สึกสับสน..

ใจของช้าน..ไม่รู้ชอบสิ่งไหน..ชอบอะไร..

เจ็บช้ำปานตายก็เจ็บมาแล้ว..

ใจ..ตอนนี้..รับอะไรไม่ไหวแล้ว..

พี่เป็นสถาปนิก แล้วตัวกรูเองล่ะ..เปนรัย..

ตอนนี้..อยากไปนิวซีแลนด์มาก ๆ อยากไปจิง ๆ..

เผื่ออะไร ๆ มันจะสงบกว่าเมืองไทยก็ได้..

เครียด..เป็นแบบนี้..ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว..

อึดอัด..เหงา..เศร้า..ท้อ..เบื่อหน่าย

แต่ก็...ยังยิ้มได้..เพราะมีแม่มีพ่อ..คอยเป็นกำลังใจให้เสมอ..

ตอนนี้..น้องชาย..สอบเข้าปิยะได้..แต่ไม่อยากให้เรียนที่ปิยะเลย..

ช้านอยากให้เค้าเรียน..ที่จุฬาภรณ์..แต่เค้าไม่ไปสอบ

ช้านจะดูแลน้องคนนี้ให้ดีที่สุด..ถึงแม้ว่าเค้าจ่าไม่ได้เปนน้องแท้ๆของช้านก็ตาม

แต่รู้สึกรัก..และเป็นห่วง

ช้านจ่าให้เค้าไปเรียนซัมเมอร์ทุกปี

ให้มันเรียนตลอด..อยากให้มันเรียนหมอ

แต่มันไม่ชอบ..มันอยากเรียนวิดวะ

อยากพูดคำหยาบอ่ะ  ระบายคำหยาบดีกว่า

แต่กูมีพี่กูอีก..พี่คนนี้ทำตัวน่าเป็นห่วงมาก ๆ..

ไปเรียนกรุงเทพ..ดีไปอย่างที่ไม่ติดเที่ยว..ในปีหนึ่ง

ปีต่อ ๆ ไป กูไม่รู้ กูไม่อยากให้พ่อกับแม่คิดมาก

ตอนนี้

ตัวกูเองที่มีปัญหามากที่สุด..กูไม่อยากเรียนบัญชี

และอยากเรียนให้เก่งเหมือนคนอื่น ๆ เค้า

บางคน..บอกว่ารู้สึกเสียดายในตัวกู

หัวดี...แต่ไม่ตั้งใจเรียน

ก็อยากจะรู้นัก..ว่าหัวกูมานดีตรงไหน

ยอมรับ..ว่าไม่ค่อยได้อ่านหนังสือ..

สอบทีรัย..ถ้าไม่ใช่วิชาที่ชอบ..ยอมรับว่าไม่อ่าน

ถ้าอ่าน..ก็..แกล้งอ่านไปงั้นแหละ

ไม่ได้จดจำรัยเลย

แต่ถ้าให้อ่านจิง ๆ ก็จำมาเยอะเลยทีเดียว

ไม่ได้โม้นะ...มานจิงอ่ะ

เพราะอ่านแล้ว..จ่าจำเปนจุด..และไม่ได้จำหมด

จำแต่สิ่งสำคัญ ๆ คนเราถ้าอ่านหนังสือ

ก็ต้องรู้จักเกร็ง ว่า มันจ่าออกส่วนไหน

ถ้าในห้องเรียนตั้งใจฟัง เข้าเรียน ไม่โดนเรียนเหมือนกู

รับรอง ทำข้อสอบได้

ถ้าจารย์จะออก ก็ออกในส่วนที่เน้นมากๆ ย้ำบ่อย ๆ

ออกแน่นอน ข้อสอบมหาลัยอ่ะ

ถ้าจำได้ ทำได้แน่นอน

บัญชียากขึ้นทุก วัน ๆ ยากจิง ๆ

สุดท้าย

กูเกลียดมึง

ปล

ความสุขเราสามารถสร้างเองได้

จะพยายามยิ้มเข้าไว้

และพอใจในสิ่งที่มีและในสิ่งที่เป็นอยู่

เพราะความสุขนั้น..อยู่ที่ความพอใจ

หน้าอิมแพค

หน้าอิมแพค

ดูงานสถาปนิค 51

ในงาน

บรรยากาศภายในงาน

หากเรา หาเหตุผลให้กับตัวเอง ว่า . . .
ทำไม . . . เราถึงรักคนๆ นี้นัก
แล้วเหตุผลที่ได้ มีแค่เพียง . . . รักเพราะรัก ฟังดูอาจเลื่อนลอย ไร้จุดหมายเกินไป
แต่สำหรับคนที่รักกัน . . . เหตุผลเพียงแค่นี้
ก็เพียงพอ ที่จะสานต่อความรัก . . . ให้อยู่ต่อไป แต่กับคนที่เรารักเขา . . . แล้วเขาไม่รักเรา
ไม่เคยจะมองเห็น แม้แต่คุณค่า ในตัวเรา
ต่อให้เรา หยิบยื่นสิ่งดีๆ ให้เขาเพียงไหน
หรือให้เหตุผลมากมาย. . . ในคำว่า รักที่เรามีให้
เขาก็คง มองไม่เห็นมันเหมือนกัน และกับคนประเภทนี้ . .

ยิ่งเราเรียกร้องมาก แค่ไหน . . .
ก็จะยิ่งสร้างความเหนื่อยใจ . . . ให้กับเราเท่านั้น ถ้าคุณ มีความสุขกับมัน . . . ก็ดีไป
แต่สุข . . . แล้วเหนื่อยใจ ก็น่าคิดเหมือนกัน
คนเรา . . . เหนื่อยแล้วก็ต้องพัก
ต้องหาทางออก ที่ทำให้เราดีขึ้น กับเรื่องของความรัก ก็เช่นกัน
เมื่อเราต้องเหนื่อยล้าเพราะมัน คงต้องพักซะบ้าง
ลองหยุดวิ่งตามเขาซักครั้ง . . . แล้วมาเดิน(แค่เดิน) ตามตัวเองดูสักหน
คุณอาจรู้สึกดีกว่า . . . การต้องวิ่งตามใครคนนั้น
อย่างน้อยๆ คุณจะพบว่า . . .
การเรียนรู้ที่จะรักตัวเองนั้น . . . ไม่ทำให้เราเหนื่อยใจเลย ความจริงแล้ว . . . การรักตัวเอง ไม่ยากเลย
อย่าฝืนที่จะรัก . . . เดี๋ยวจะเสียใจทีหลัง
ถ้าเสียใจ ก็ขอให้คิดถึงตัวเองให้มากๆแล้วบางทีสิ่งดีๆ . . . ก็อาจรอเราอยู่ในวันข้างหน้า     ยิ้มให้ตัวเอง

  ในขณะที่เราคิดถึงคน ๆ นึงตลอดเวลา
เค้าคนนั้นก็อาจคิดถึงคนอื่นอยู่ก็เป็นได้
และบางครั้ง ก็อาจมีคนที่คิดถึงเรา โดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน
บางครั้ง การได้ฝันไปคนเดียว มันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่า
สิ่งที่เราคิดทั้งหมด มันคือความฝันของเราเองเพียงคนเดียว
การรักใครซักคน ไม่ต้องการความพยายาม
"การตัดใจ"ต่างหาก ที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย
ลองชั่งน้ำหนักในใจดูสิว่า ความสุขยามที่คุณได้สบตาเค้า
กับความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเค้า
อันไหนมันหนักหนากว่ากัน

อย่าโทษตัวเอง ที่มาเจอเค้าสายเกินไป...
อย่าโทษเค้าที่ไม่มีใจให้...
อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน แต่ไม่ได้ทำให้เราใจตรงกัน

แต่จงยิ้มให้กับตัวเอง
ที่อย่างน้อย ถึงจะพบกับเค้าคนนั้นสายเกินไป
แต่ก็ยังได้พบ...

ยิ้มให้เค้า ที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามา
แต่ก็ยังได้รับหัวใจของเราไป....