ƒ a ii's profile☆•:*´¨`*:•. . . ★ 等他回话 ☆...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
อีกไม่กี่วันก้อรับน้องแล้ว!!!!!!!
![]() ![]() ...วันนี้ก้อตื่นสายตามเคย...
...อยู่ที่บ้านก้อไม่มีอะไรทำ...
...ก้อมีแต่กิน แล้วก้อนอน แล้วก้อเล่นเน็ต...
...อีกไม่กี่วัน...
...เราก้อต้องไปอยู่หอแล้ว...
...ต้องเจอเพื่อนใหม่...
...ต้องเจออะไร ๆ อีกหลาย ๆ อย่าง...
...ที่เราไม่เคยเจอ...
...นี่ก้อเริ่มจัดของแล้ว..
.......
...เอาไปเยอะเหมือนกันนะเนี่ย...
......
...เหอะ ๆ...
...ชีวิตมหาลัยจะเปนยังงัยบ้าง...
...จะเจอเพื่อนที่ถูกใจมั้ยน๊า...
...จะมีครายเข้าใจเราเหมือนเพื่อนเก่าบ้าง...
...ยิ่งคิดก้อยิ่งไม่อยากอยู่หอใน...
...อยากออกมาอยุ่หอนอกคนเดียวจังเลย...
...น่าจะสบายกว่านี้...
.........
.....
...
![]() ...อยากเอารถยนต์ไปขับจังเลย...
...แต่ขับไม่เปน...
......
...คงต้องหัดขับแล้วล่ะ...
...ที่บ้านพ่อ กะ แม่ ก้อไม่ค่อย มีเวลา จ่าสอนให้...
...พี่ก้อไม่อยู่บ้าน...
...เราต้องไปเรียนเอง...
.........
...เซง...
...ขี้เกียจไป(แล้วมันจ่าเปนมั้ย)...
...งืม นะ...
...เนี่ยก้ออยู่บ้านคนเดียว...
...แต่มันก้อชินแล้วกับการที่เราอยู่คนเดียว...
...วันนี้เหมือนฝนจ่าตก...
...ก้อคงไม่ได้ออกไปไหน...
...และวันนี้...
.......
...คงจ่าอัพเปนวันสุดท้าย...
...แล้วล่ะ...
...จนกว่าจ่ามีเวลาถึงจ่ามาอัพใหม่...
...ขึ้นปี 1 กิจกรรมเยอะ...
...ยิ่งเดือนมิถุนานะ กิจกรรมเต็มทั้งเดือนเลย...
...พูดแล้ว ก้อไม่อยากไปอยู่หอเลย...
...คิดถึงพ่อกะแม่...
...คิดถึงคอมที่บ้าน...
...คิดถึงที่นอนที่เคยนอน...
...แล้วก้อคิดถึงหมาสุดที่รัก...
.......
คิดถึง ๆๆ
...คงไม่มีเวลามานั่งเล่นแบบนี้อีกแล้ว...
...พูดแล้วก้อจ่าพยายามตั้งใจเรียน...
...จะไม่เล่นมาก...
...จะตั้งใจอ่านหนังสือ...
...จะเริ่มต้นใหม่...
...เพื่ออนาคตที่ดีของเราเอง...
...กลับสู่จุดเริ่มต้นอีกครั้ง...
...จะสู้ต่อไป...
...จะไม่เดินถอยหลัง...
...จะก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ...
...และไม่ประมาทอีกต่อไป...
........
.....เพื่อนของเราชื่อความเหงา....
เมื่อใดที่หัวใจนั้นอ่อนล้า คือเวลาที่เรานั้นอ่อนไหว
กอดตัวเองไม่มีใคร ไม่เห็นเป็นไรแค่นี้ ไม่ว่าเราจะพบอะไร จะเจอกับวันที่ร้ายรึดี ใจก็ยังคงพร้อมจะมีความเหงาเป็นเพื่อน.....เคียงไป บนทางเดินที่เราเคยหกล้ม ทำให้ใครบางคนนั้นหล่นหาย ฝากรอยแผลไว้ข้างใจ ทิ้งให้เราจดจำ มีวันที่ลมหนาวพัดมา และก็มีวันที่ฝนพร่ำ วันเดือนปียังหมุนประจำ ฉันเหงาก็ยังต้องเดินต่อไป ไม่รู้ ไม่รู้ต้องเดินไปถึงเมื่อไหร่ เหงา ทั้งที่ไม่รู้ว่าทำไม * อาจเป็นเพราะโลกมันกว้างไป หัวใจก็เลยเหงา เหงา แต่ยังยิ้มและยังไม่เศร้า กอดความเหงาไว้กับใจ มีวันที่ลมหนาวพัดมา และก็มีวันที่ฝนพร่ำ วันเดือนปียังหมุนประจำ ฉันเหงาก็ยังต้องเดินต่อไป กอดความเหงาไว้กับใจ
---> ฝากถึง ต้นนะ ข้อความนี้....... •• ขอบใจต้นมากนะที่ให้ฝ้ายยืมเว็บไปฝากไฟล์ •• ขอบคุณสำหรับมิตรภาพดี ๆ ที่เคยมีให้กัน อยากบอกว่า ไม่เคยเสียใจที่ได้เปนเพื่อนกับแกนวุ้ย
** ร๊ากส์พ่อกะแม่มากนะค๊า หนูไปอยู่ที่นั่นหนูจ่าตั้งใจเรียนนะค๊า...
** คิดถึงพี่ฟางจัง ไปอยู่ที่นั่น ไม่รู้จ่าเปนงัยบ้าง แต่ก้อดีที่ได้ไปเห็นห้องที่ฟางพัก สบายกว่าเราเยอะ (อิจฉา)
** คิดถึงกอล์ฟมากมาย ว่าง ๆ จ่าไปเล่นด้วยนะ
** ร๊ากส์เพื่อนทุกคน
** ไอ้ตุ๊กติก พี่ไม่อยู่ แกก้ออย่าเล่นเกมมากนะ เล่นให้เปนเวลาบ้าง จ่าขึ้น ม.1 อยู่แล้ว ตั้งใจอ่านหนังสือ ไปสอบจุฬาภรณ์นะ ถ้าไม่ติด แกคงได้กลับมาเรียนปิยะ เล่นแต่เกม ระวังลุงแกว่าละกานนนนนน เปนห่วงนะเนี่ย....
** ไปอยู่หอจ่าเปนงัยบ้างน๊า ....
ก้อนหินก้อนนั้น
เคยมีใครสักคนได้บอกฉันมา ว่าเวลาใครทำกับเราให้เจ็บช้ำใจ ลองไปเก็บก้อนหินขึ้นมาสักอัน ถือมันอยู่อย่างนั้นและบีบมันไว้ บีบให้แรงจนสุดแรง ให้มือทั้งมือมันเริ่มสั่น ใครคนนั้นยิ้มให้ฉัน ถามว่าเจ็บมือใช่ไหม ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ ได้เท่ากับเธอทำตัวของเธอเอง ให้เธอคิดเอาเอง ว่าชีวิตของเธอเป็นของใคร ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ ถ้าเธอไม่รับมันมาใส่ใจ ถูกเขาทำร้าย เพราะใจเธอแบกรับมันเอง ใครมาทำกับเธอให้เจ็บหัวใจ ก็แค่ให้ก้อนหินก้อนนั้นให้เธอรับมา เพียงเธอจับมันโยนให้ไกลสายตา หรือเธอปรารถนาจะเก็บมันไว้ หากยิ่งยอมยิ่งแบกไป หัวใจของเธอก็ต้องสั่น หากยังทำตัวแบบนั้น ถามว่าปวดใจใช่ไหม ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ ได้เท่ากับเธอทำตัวของเธอเอง ให้เธอคิดเอาเอง ว่าชีวิตของเธอเป็นของใคร ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ ถ้าเธอไม่รับมันมาใส่ใจ ถูกเขาทำร้าย เพราะใจเธอแบกรับมันเอง
ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ ได้เท่ากับเธอทำตัวของเธอเอง ให้เธอคิดเอาเอง ว่าชีวิตของเธอเป็นของใคร ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ ถ้าเธอไม่รับมันมาใส่ใจ ถูกเขาทำร้าย เพราะใจเธอแบกรับมันเอง ถูกเขาทำร้าย เพราะใจเธอรับไว้เอง
มันเหนื่อย มันท้อ กับสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิต เบื่อไอ้พวกที่ชอบว่าคนอื่น
ลับหลัง
ไม่รู้อะไรก้อพูด
ชอบพูดให้คนอื่นเสียหาย
แล้วมึงล่ะมีดีอะไรวะ
กูก้อคนเหมือนกันนะ ที่หายใจเหมือนกับพวก ๆ มึงนั่นแหละ
เรียนไม่เก่งแล้วงัย
ไม่เก่งแล้วกูไปขอ
ข้าวมึงแดกหรืองัยวะ
กูไม่สนหรอกนะครายจ่าพูดงัย
กูเปนกูอย่างนี้ก้อดีอยู่แล้ว
ไม่ได้ทำรัยให้ครัยเดือนร้อนซะหน่อย
งืม...กูไปแย่งแฟนมึงหรอ
มึงถึงเกลียดกูนัก
มึงเคยคุยกับกูแล้วหรอ
มึงถึงบอกไม่ชอบกู
กูไปทำรัยให้มึงไม่ชอบล่ะ
ถึงบอกไม่ชอบอ่า
กูไม่เหมาะที่จะเปนแฟนใครหรอ
ถ้ามันไม่มีเรื่องแบบนี้มาก่อน
กูไม่เกลียดหรอกนะ
ไอ้พวกชอบว่าคนอื่นลับหลัง
จะพูดอะไร จะทำอะไร
ก้อลองมาคุยกับเค้าก่อนดิ
ก่อนที่จะดูว่าคนที่ ๆ เราคุยด้ววยเปนงัย
ไม่ใช่เจอหน้าแล้วก่อไม่ชอบ
แบบนี้มันมีด้วยหรอ
ไร้เหตุผลสิ้นดี
ช่วงนี้มีแต่อารมณ์เสีย
ไม่ค่อยจ่ามีอารมณ์ทำรัย
ก้อพยายามอยู่ใกล้คนที่ให้กำลังใจ
คำพูดดี ๆ ไม่กี่คำ
ก้อทำให้กูรู้สึกดีแล้ว
ดีกว่าอยู่ใกล้คนที่พูดอะไรมา
แล้วทำให้เรารู้สึกท้อ
มันเหนื่อยนะ
ที่เปนแบบนี้
อยากเรียนในสิ่งที่ตัวเองชอบก้อไม่ได้เรียน
ยังมาเจอคำพูดอะไรอีกมากมาย
ที่ทำให้ปวดหัว
ก้อพยายามไม่กลับมาคิดแล้วล่ะ
แต่มันรู้สึกท้อ ที่เปนแบบนี้
ขอแค่ไม่กี่คนหรอกที่จ่ามาเข้าใจ
ในเรื่องราวที่กุเปน
ในสิ่งที่กูทำ
ขอแค่คนเดียวเท่านั้น
ที่จะอยู่เคียงข้างกันเสมอ
ไม่ว่าสุข
หรือทุกข์
ก้อให้อยู่เคียงข้างเราตลอดไป
ขอแค่นี้ก้อสุขใจแล้ว
มีกำลังที่จ่าทำอะรัย ๆ
หลายอย่าง
ช่างเถอะ
เลิกคิดมากนั่นแหละดีสุดแล้ว
ไม่รู้กูจะแบกให้หนักบ่าไว้ทำไม
ทิ้งมันไปให้หมด
ความสดใสของกูคงจะกลับมา
จะกลับมาเปนคนเดิมให้ได้
เวลาเท่านั้นที่ช่วยเราได้
ขอเวลาอีกนิดนะ
จะหาย
และจ่ากลับมาเปนคนเดิม
ปล.
......ขอบคุณแม่มากนะคะที่คอยให้กำลังใจกันเสมอมา
และอยู่เคียงข้างลุกคนนี้ไม่จากไปไหน
......สักวันจะกลับมาเปนคนเดิมให้ได้
......รักทุกคนเหมือนเดิม คนที่ดีกับเรากูก้อรักหมดนั่นแหละ
......กูไม่เคยเกลียดครัยก่อนอยู่แล้ว ถ้าไม่ทำให้กูเกลียด
......พูดแล้วเบื่อที่จ่าเปนคนดี เห้อ...เหนื่อยจัง
......คิดถึงกอล์ฟมากนนะ อีกนานกว่าจะเจอ
......จ่าเลิกคิดมาก เอาเปนว่า จะกลับมาเปนคนเดิมละกานนะ สัญญา
เซง
ทำดีไม่มีใครเห็นคุณค่า
ความดีที่กูมีให้
ทำไปก้อเท่านั้น
ในโลกนนี้
ไม่มีครัยรักกูเท่ากับกูรักตัวกูเองหรอก
และไม่มีที่ไหนดีเท่ากับบ้านของกู
ที่บ้านกูมีแต่คนเข้าใจกู
เข้าใจในสิ่งที่กูเปน
ถึงแม้แม่ขี้บ่นไปหน่อย
แต่แม่ก้อให้กำลังใจฝ้ายมาตลอดมา
ขอบคุณแม่มากนะคะ
ที่ยังคอยอยู่เคียงกันมาเสมอ
แม้จ่าร้องไห้สักพันกี่ครั้ง
ก้อไม่เคยหวั่น ไม่เคยท้อ
เพราะยังรู้ว่ามีคน ๆ นึง
ยังอยู่เคียงข้างเราเสมอ
รักแม่มากนะคะ
...เลิกคิดมากได้แล้วล่ะ
จ่าไม่คิดมากอีกแล้ว
เรียนที่ไหนก้อเรียน
เรียนที่ไหนก้อเหมือนกัน
อนาคตมันไม่ได้จบแค่ตรงนี้
ต้องสู้ต่อไป
และจ่าตั้งใจเรียน
จ่าทำให้ดีที่สุด
จะอดทน และเข้มแข็ง
จะไม่ยอมเสียน้ำตา
ในเรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง
วันนี้มีความสุขมากมาย
ที่ได้เรียนที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
55+
บัญชี
จ่าพยายามเรียนให้ได้
จะสู้ต่อไป
จะไม่ยอมแพ้
จะไม่อ่อนแอ
และจะเข้มแข็ง
ยิ้มเข้าไว้นะฝ้าย
^________________^
|
|
|