ทั้ ง ห ม ด คื อ . . . รั ก
ไม่จำเป็นว่า...คุณทั้งสองต้องเดินไปในเส้นทางเดียวกัน
ไม่จำเป็นว่า...คุณต้องเห็นดีเห็นงามไปด้วยเสียทุกอย่าง
ไม่จำเป็นว่า...คุณต้องมีส่วนร่วมในความฝันของเขา
ไม่จำเป็นว่า...คุณต้องเสียสละตัวเองส่งเขาให้ถึงฝั่ง
และไม่จำเป็นเลย...ที่คุณต้องทำทุกอย่างเพื่อเขา
แต่มันจำเป็นอย่างยิ่งที่คุณต้อง...... คิดถึงเขาเสมอในทุกๆวัน
โอบกอดเขาเบาๆให้เขารู้ว่ายังมีคุณอยู่ข้างๆ
บอกรักแทนความหมายทั้งหมดในใจที่มี
และเติมเต็มซึ่งกันและกัน
รักแท้...มีอิสระดังนกโบยบิน
รักแท้...ไม่ต้องการคำนิยามใดๆ
รักแท้...จะค่อยๆเติบโตอย่างสวยงาม
รักแท้...สามารถดูแลตัวเองได้
รักแท้...ไม่มีวันหมดไป แต่แค่เปลี่ยนไปตามสถานะที่ควรจะเป็น
อย่าพูดว่า...ฉันไม่รักเธออีกแล้ว ถ้าหากคุณยังทำใจไม่ได้ อย่าถอดใจ...ถ้าคุณยังรู้สึกทนได้
อย่าบอกลา...ถ้าคุณยังมองเห็นหนทางที่สามารถเดินต่อไปด้วยกัน
อย่าบอกว่าคิดถึง...ถ้าคุณไม่ได้คิดถึง
อย่าบอกว่ารัก...ถ้าคุณไม่ได้รู้สึกรัก
อย่าบอกว่าห่วงใย...ถ้าเพียงเพราะต้องบอกไปเพราะความเคยชิน
และสุดท้าย......
อย่าเสียใจ....ถ้าคุณได้ตัดสินใจดีแล้ว
ความรัก . . . ที่ไม่ใช่เจ้าของ
ความรัก . . . คืออะไร?
เรื่องที่ทุกคน . . . อยากจะได้คำตอบตายตัว
เพียงแต่ว่า . . . ไม่เคยมีใครหาคำตอบที่ชัดเจนได้เลยสักคน
เพราะ . . . ความรักมีหลายรูปแบบ
ที่ของแต่ละคน . . . ก็ไม่เหมือนกัน
ความที่เจ็บปวด คือ ความรักที่ไม่ได้เป็นเจ้าของ
เมื่อเรารักใครสักคนแล้ว . . .
ย่อมอยากจะเป็นเจ้าของความรัก กันทุกคน
แต่จะมีสักกี่คน . . . ที่จะได้ครอบครองมันไว้ได้
เพราะความรัก . . . เหมือนกันสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปได้เสมอ
ไม่มีอะไรแน่นอน . . . เอาอะไรจากมันไม่ได้เลย
แต่สิ่งที่มันให้เรา คือ ความเจ็บปวดปนความหวาน
ยิ่งคุณอยากจะลิ้มลอง . . . ความหอมหวานของมันเท่าไหร่
คุณก็จะยิ่งถลำลึก ไปกับความเจ็บปวดนั่น
. . . จนอาจจะยากที่จะถอนตัวออกมาได้
บางครั้ง. . . ความหวานก็หมดไป
. . . ก่อนที่จะลึกมากนัก แต่ก็เจ็บมากมายเช่นกัน
แต่. . . ก็ยังมีอีกหลายคน ที่พร้อมจะลองดู
บางคน. . . แสวงหาความรักมากมาย
ใช้หัวใจฟุ่มเฟือย เพื่อตามหารักแท้. . .
รักแท้. . . แต่ยากที่จะครอบครอง
เพราะบางครั้ง. . . อาจจะเป็นรักต้องห้าม
ระหว่างพี่น้อง ระหว่างคำว่า. . . เพื่อนสนิท
ระหว่างคำว่า. . . คนที่มีเจ้าของแล้ว
หรือ ระหว่างคำว่า . . . ไม่เหมาะสม
มันยาก. . . ที่คุณจะดูแลมันตลอดเวลา
เมื่อไหร่ที่คุณรัก คุณอยากครอบครอง. . . แต่เป็นไปไม่ได้
ก็คิดเสียเถิดว่า . . . ยังดีกว่าไม่ได้รัก
โลกสวยงามขึ้น..เมื่อเราเดินช้าลง
เวลาที่เราขับรถเร็ว
ก็เพราะเราต้องการให้ถึงที่หมายเร็วๆ
เป็นการให้ความสำคัญกับปลายทางเป็นสิ่งแรก
แต่บางครั้ง...
มีเหมือนกันที่มันเร็วเสียจนเลยบ้าน เลยซอย
ที่เป็นจุดหมายปลายทางไป
เลยทำให้ที่อยากให้เร็ว กลายเป็นช้าไปก็มี
เมื่อเราขับรถช้า หรือไปเรื่อยๆ (มีเวลามากพอ)
ก็หมายถึงว่า เราไม่ได้รีบร้อน
เพียงแค่จะไปให้ถึงปลายทางเพียงอย่างเดียว
เราอาจมีเวลาสังเกตถนนหนทาง ผู้คนบนท้องถนน
ความเปลี่ยนแปลงต่างๆ ที่เกิดขึ้น
อาจมองเห็นว่ามีร้านขายดอกไม้มาเปิดใหม่
ร้านขายอาหารเจ้าเก่าได้ย้ายไปแล้ว...ฯลฯ
นั่นคือ...เราได้เห็นรายละเอียดต่างๆ
ระหว่างเส้นทางที่ผ่านไปมากขึ้น
ทุกวันนี้...
ความเร็ว ได้ถูกดึงมาใช้เป็นสิ่งสำคัญลำดับต้นๆ
ในชีวิตประจำวันเราสามารถได้รับข่าวสารหลายๆ เรื่องอย่างง่ายดาย
ภายในเวลาไม่กี่นาที
เพียงแค่ใช้ปลายนิ้วกดลงบนคีย์บอร์ดของคอมพิวเตอร์
หรือโทรศัพท์มือถือ
ข้อความหรือถ้อยคำเหล่านั้นก็ถูกส่งมาให้อ่านแบบทันอกทันใจ
และอีกไม่กี่นาทีเช่นกัน
เราก็สามารถส่งต่อข้อความเหล่านั้นไปยังคนอื่นๆ ได้
ดูเหมือนว่าสิ่งเหล่านี้จะทำให้ชีวิตคนเราสะดวกสบายขึ้น
จนกระทั่ง...
บางทีลืมสังเกตไปด้วยว่า
ความละเมียดละไมในชีวิต กลับเหือดหายน้อยลง
สำหรับคนที่ชอบละเลียดความสุขแบบค่อยเป็นค่อยไป
ไม่เคยนิยามให้กับค่าของความสุข
เป็น "บาท" เป็น "คัน" หรือเป็น "หลัง"
..................................................
วันนี้...บนโลกของเขาอาจดูเชื่องช้า
แต่มุมมองสิ่งต่างๆ ที่ผ่านไปในแต่ละวันของเขา
อาจสวยงาม...จนบางทีคนอย่างเรานึกไม่ถึงเลยก็ได้
ข้อมูลจาก Forward Mail
ภาพประกอบทางอินเทอร์เน็ต
ถ้าจะรัก...ต้องรักในแบบที่ฉันเป็น
. . อ า จ ไ ม่ มี เ ห ตุ ผ ล . .
อ า จ ไ ม่ มี เ ห ตุ ผ ล อ ธิ บ า ย บ า ง เ รื่ อ ง ร า ว เ ช่ น เ มื่ อ ห ลั บ ต า ก ลั บ คิ ด ถึ ง เ ธ อ จั ง . .
อ า จ ไ ม่ มี สิ่ ง ใ ด อ ธิ บ า ย ว่ า ทำ ไ ม ทั้ ง ๆ ที่ เ ธ อ ผิ ด แ ต่ ฉั น ก ลั บ ใ ห้ อ ภั ย . .
อ า จ มี บ า ง ค รั้ ง ที่ ฉั น ไ ม่ มี เ ห ตุ ผ ล เ พี ย ง เ พ ร า ะ เ ธ อ เ ป็ น ต้ น เ ห ตุ . .
อ า จ มี ค น ม า ก ม า ย ล ง โ ท ษ ต่ อ ก า ร ทำ ผิ ด ข อ ง เ ธ อ แ ต่ ฉั น ก ลั บ ใ ห้ ร า ง วั ล
แ ก่ ค ว า ม ผิ ด นั้ น ทุ ก ค รั้ ง ไ ป . .
อ า จ เ ป็ น เ พ ร า ะ ไ ม่ มี ใ ค ร ใ น โ ล ก ที่ เ ห มื อ น เ ธ อ . .
อ า จ มี ห ล า ย สิ่ ง ห ล า ย อ ย่ า ง ที่ ไ ม่ ส า ม า ร ถ ห า เ ห ตุ ผ ล ม า อ ธิ บ า ย ไ ด้ . . .
แ ต่ ห า ก จ ะ ห า คำ ต อ บ ข อ ง เ ห ตุ ผ ล . .
คำ ต อ บ นั้ น อ า จ เ ป็ น เ พ ร า ะ
..ฉั น รั ก เ ธ อ ..
“เ พ ร า ะ พ รุ่ ง นี้ ค ง เ ป็ น วั น ที่ ดี สำ ห รั บ ฉั น ”
ค ง ไ ม่ มี ใ ค ร อ่ อ น ล้ า ไ ด้ ทั้ ง ปี . . ทั้ ง เ ดื อ น . . ห รื อ ทั้ ง วั น
แ ล ะ ค ง มี อี ก ห ล า ย พั น วั น . . ห ล า ย ห มื่ น ชั่ ว โ ม ง
ที่ เ ร า อ า จ จ ะ พ บ กั บ ค ว า ม สุ ข
. . เ พ ร า ะ วั น พ รุ่ ง นี้ . .
ฉั น จ ะ ก้ า ว เ ดิ น ด้ ว ย หั ว ใ จ ที่ ส ง บ แ ล ะ มี ค ว า ม สุ ข
กั บ ทุ ก ๆ วั น ใ ห้ ม า ก ที่ สุ ด
อ ย่ า ง น้ อ ย ๆ . . ก้ อ ข อ ใ ห้ มี ค ว า ม สุ ข ก ว่ า วั น ที่ ผ่ า น ไ ป
แ ต่ ล ะ วั น ก้ อ พ อ แ ล้ ว
. . เ ธ อ ว่ า จิ ง ไ ม๊ . .
“ อ่ อ น ไ ห ว ”
เ อ า ใ จ ใ ส่ ค ว า ม รั ก ไ ด้ มั น ก้ อ ดี น ะ . .
แ ต่ บ า ง ค รั้ ง - บ า ง ที
\เ ร า ก้ อ คว ร ต้ อ ง ย อ ม รั บ . .
กั บ ค ว า ม เ ป ลี่ ย น แ ป ล ง ข อ ง มั น บ้ า ง
เ พ ร า ะ อ ย่ า ง น้ อ ย . .
มั น ก้ อ ทำ ใ ห้ เ ร า ก้ า ว เ ดิ น ต่ อ ไ ป ไ ด้ อ ย่ า ง " ไ ม่ ป ร ะ ม า ท "
กั บ เ รื่ อ ง ร า ว ค ว า ม รั ก ที่ เ ร า เ อ ง ก้ อ ไ ม่ มี วั น รู้ ว่ า . .
จ ะ ต้ อ ง เ ผ ชิ ญ กั บ มั น ไ ป อี ก น า น สั ก เ ท่ า ไ ร
. . ก้ อ ยั ง ไ ม่ รู้ เ ล ย . .
“หาเหตุผลให้รัก”
แม้ความสัมพันธ์ของคนสองคนจะต้องกลายแค่..ทางผ่าน
แต่นั่นก้อไม่ได้ทำให้คุณค่าของแต่ละคน..
ต้องลดน้อยลงไป
ไม่ได้แปลว่าใครดีกว่า -- หรือแย่กว่าใคร
แต่เป็นความจริงที่ต้องยอมรับมันให้ได้
และก้าวผ่านเท่านั้นเอง
ห น้ า ค อ ม บ้ า น กู ที่ เ ล่ น อ ยู่ ทุ ก วั น
มึงเลียนแบบกูได้...
...แต่มึงเป็นตัวกูไม่ได้
พูดแล้วเศร้าว่ะ ... คะแนนกุมันได้น้อย มีครายได้น้อยกว่ากูบ้าง
คิดมากจนจะเป็นประสาทตายอยู่แล้วเนี่ย... แต่ยังงัยกุก็ได้เรียนพยาบาลว่ะ
พยาบาลเอ๋ย..พยายาม..พูดแล้วขำเนอะ
วันเน้ก็ไม่ได้ออกไปไหน..นอน..เล่นคอม..นอน
ชีวิตช่างไร้สาระเจง ๆ ... แต่ กูก็มีฟามสุขกับสิ่งที่กูทำ
ก็ว่าจะไม่อัพแล้วล่ะ วันเน้..แต่บังเอิญกูว่างมากมาย
แล้ววันนี้นะ..ก็มีคนชวนกูไปตีแบด..กูก็บอกเค้าไปว่าถ้าว่างก็ไป
ไม่ว่างก็ไม่ไป...กูก็นอนออ่า..ตื่นมาก็เกือบ 6 โมงเย็นแล้ว
ตื่นมามันก็เพลียเนอะ ไม่มีอาราณ์จะไปออกกำลังกายหรอก
กูเลยมาเปิดคอม..เล่นเน็ท..มีฟามสุขกว่าตั้งเยอะ
เน่...ที่กูเอารูปมาลงสเปชเน่นะ กูก็ใช้พาสของคนอื่นเค้า..
แมร่งกูก็โหลดซะมากมาย..กูก็เกรงใจเค้าอยู่อ่า..เหอ ๆ..
แต่ทำงัยได้ขอยืมใช้ก่อนละกานนะ..ไอ้ต้น..เพื่อนบ้า..(หน้าลิง)
สเปชนี้กูอัพก็ไม่มีครายเข้ามาอ่านของกู..กูเลยใช้วิธีส่งเว็บไปทางหน้าเอ็ม
เพื่อที่จะให้ทุกคนอ่านและเม้นให้..แต่เปนงัยล่ะ บางคนเม้นไม่เปน
เค้าเลยไม่เม้นให้กู...
พอละ..สำหรับวันนี้..ไม่มีรัยจะเล่าล่ะคิดไม่ออก..-_-"
+++ ขอขอบพระคุณ---คุณต้นมากนะคะที่ให้ยืมพาสไปฝากรูปไว้อ่า..ไอ้เพื่อนบ้า..คิคิ
+++ กูคิดถึงเพื่อน ๆ ทุกคน
+++ คิดถึงคนที่อยู่ไกล
+++ รักพ่อกะแม่มากที่สุด...พี่สาว..และน้องชายตัวแสบ...
+++ ชิวิตกูก็มีแค่นี้แหละ
--------นี่แหละชีวิตกู----------
แล้วฉันก็ล้มลง ที่สุดชีวิตต้องเริ่มใหม่
ต้องกลับไปที่จุดเดิมอีกครั้ง
เป็นเกมที่ฉันพ่ายแพ้ เป็นเกมชีวิตที่ฉันต้องเจอ
เหมือนเดิมเรื่อยไป
มันเป็นเกมที่คนบนฟ้ากำหนดลงมาให้เรา
ต้องเจอ ต้องเล่นกันไป
เหมือนว่าฉันต้องแพ้ทุกที ฉันไม่เคยชนะซักที
เหมือนชีวิตของฉันได้เกิดมาเพื่อแพ้
ทำไมฟ้า สนุกอะไรหนักหนา เจ็บปวดเท่าไรรู้บ้างรึเปล่า
โชคชะตา แต่อย่าเพิ่งดีใจ จะบอกฟ้า ได้โปรดจงจำเอาไว้
ไม่ว่าชีวิตต้องเริ่มต้นใหม่ซักเท่าไร
แต่ซักวันคงรู้กัน
(แต่ซักวันต้องเป็นของฉัน วันพรุ่งนี้ ต้องมีที่เป็นของเราขอเพียงแค่เริ่มต้นใหม่)
คนเวลาพ่ายแพ้ ไม่เคยจะเดินกลับไปจุดนั้น
เริ่มต้นอีกครั้ง
ไม่ว่าใครก๊อเคยพ่ายแพ้ แค่เดินกลับไปที่ตรงจุดนั้น
เริ่มมันอีกครั้ง
แม้ว่ามันต้องแพ้ทุกที แม้ไม่เคยชนะซักที
แม้ชีวิตวันนี้ได้เกิดมาเพื่อแพ้
ทำไมฟ้า สนุกอะไรหนักหนา เจ็บปวดเท่าไรรู้บ้างรึเปล่า
โชคชะตา แต่อย่าเพิ่งดีจัย จะบอกฟ้า ได้โปรดจงจำเอาไว้
ไม่ว่าชีวิตต้องเริ่มต้นใหม่ซักเท่าไร
แต่ซักวันคงรู้กัน
(แต่ซักวันต้องเป็นของฉัน วันพรุ่งนี้ ต้องมีที่เป็นของเราขอเพียงแค่เริ่มต้นใหม่)
Tools 
ในที่สุดก้อทำเส็ดแล้วล่ะ
หาเวบฝากไฟล์ ? เชิญ 
