ƒ a ii's profile☆•:*´¨`*:•. . . ★ 等他回话 ☆...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    อยากไปเที่ยว

    อยากไปเที่ยว ปาย  ที่แม่ฮ่องสอน..
     
    อยากไปกับคนรัก 555++
     
     
    คิดถึงง่ะ 
     
    จะรู้บ้างมั้ยน๊ะ..ว่า..มีคนเค้าคิดถึง
     
    เห้อ..คิดถึงเด็กน้อย
     
     
    อยากบอกคนดี  ว่า พี่ปีสอง รักน้อง ปีหนึ่ง  เอิ๊ก ๆๆ
     
     

    คิดถึง

    ..มีแต่คิดถึง..
     
     
    ++^________^++

    เย้ ๆ สอบเส็ดแล้ว

    ..สอบเส็ดแล้วง่ะ..
     
    ..สบายใจ..
     
     
    ..มีแต่กิน กับ นอน  คิคิ..
     
     
    ..มีความวุ้ย..

    ฝัน หวาน อาย จูบ

    ฉันฝันถึงเธอคนที่อยู่ไกลแสนไกล
    ช่างหวานละมุนอบอุ่นข้างในหัวใจ
    แต่อายไม่กล้าแม้จะบอกกับใคร
    จึงจูบผ่านสายลมให้พัดพาไป

    เพราะฝันและจริงยังไม่เคยพบกัน
    เพราะหวานเกินไปไม่ว่าใครก็ต้องใจสั่น
    เพราะอายเหลือเกินกว่าที่จะพูดคำนั้น
    เพราะจูบของเธอยังไม่ใช่จูบของฉัน

    * ความรักครั้งนี้จะเป็นอย่างไร ฉันควรต้องทำใจหรือเปล่า
    (จะเป็นได้แค่เพียงฝัน)
    ความรักครั้งนี้จะเป็นอย่างไร สุขสมได้ดั่งใจหรือเป็นฝันชั่วคราว
    (อยู่ที่เธอรู้ไหม)
    ชีวิตของฉันเมื่อพบกับเธอนั้น จะเปลี่ยนแปลงหรือเป็นเหมือนเก่า
    (เป็นแค่ฝันไป)
    คือคำถามที่ฉันฝากไว้ ฉันวานให้สายลมพัดลอยผ่านไป..ถึงเธอ

    ถ้าฝันและจริงจะบังเอิญเจอกันสักวัน
    ถ้าหวานข้างในใจทั้งสองได้พร้อมๆ กัน
    ถ้าอายจะหายไปจากประโยคเหล่านั้น
    และถ้าจูบของเธอจะกลายเป็นจูบของฉัน

    ซ้ำ *
    ฝากทุกข้อความ ส่งไปถึงเธอ (รู้สึกอะไรบ้างไหมเธอ)
    สิ่งที่ไม่อาจจะเปิดในยามที่พบเจอ (อยู่ข้างๆเธอ)
    อาจมีสักวัน เธอจะได้รับมัน (เธอได้ยินเสียงอะไร…)
    จะรู้ว่าฉันนั้นคิดเช่นไร

    ซ้ำ *

     

     
     

    เวลาไม่อาจหยุดรอ

    เวลาที่เดินผ่านชีวิตแต่ละนาที 
       กับลมหายใจที่ยังอยู่... 
       อยู่เพราะต้องอยู่... หรืออยู่เพราะอยากอยู่...
       เวลาก็ไม่เคยสนใจที่จะถาม หรือเป็นคำตอบให้ใคร...
      
      
    เพราะเวลาไม่มีชีวิต...
       เวลาเป็นแค่เครื่องกำหนด
       ระยะการหายใจของคน...
       และเป็นแค่เครื่องบอกว่าแท้จริง... ชีวิตนั้นว่างเปล่า
       ไม่มีอะไร ไม่มีแม้ใครที่จะเป็นของใครถาวร...
       ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป
       เหมือนเวลาที่เดินไปเรื่อยๆ ไม่มีจุดจบ... 
      
       อย่าไปยึดมั่นกับใครคนใดคนหนึ่ง
       แม้จะรู้ว่าคนคนนั้น เป็นของเรามานาน...
       เพราะแท้จริง ไม่มีใครเป็นของเรา...
       ทุกคนต่างมีชีวิตเป็นของตัวเอง...
       หนึ่งชีวิตหนึ่งคน ไม่สามารถรวมสองคนเป็นหนึ่งชีวิตได้

      
    วิญญาณคนละดวง และหัวใจก็คนละดวง...
       แม้ครั้งหนึ่งสองหัวใจจะรวมเป็นหนึ่ง
       แต่ไม่ได้หมายถึง หลอมละลายเข้าเป็นหนึ่งหัวใจได้

       ในทางปฏิบัติ...
       เมื่อถึงเวลาปล่อย... ก็ต้องปล่อย
       บางคนเหมือนกับการปล่อยเวลา ให้เดินผ่านชีวิตไป...
       เวลาไม่อาจหยุดรอให้ร้องไห้เสร็จ แล้วเดินต่อ

       นอกจากจะหยุดร้องไห้...
       แล้วปล่อยให้เวลาเดินผ่านไปเงียบๆ